کتاب کهنهای هستم پر از اندوه،
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
قالب: غزلِ اجتماعی
* به خون گر کشی خاک من دشمن من بجوشد گل اندر گل از گلشن من
خاک: مجاز از سرزمین به خون کشیدن: کنایه از کشتن و نابود کردن گل: استعاره از جوانان، شهدا، امید گل اندر گل: کنایه از فراوان خاک، گل، گلشن: تناسب واج آرایی «گ»
گلشن: گلزار، استعاره از میهن
معنی: ای دشمن من! اگر بخواهی سرزمینم را به خون بکشی و آن را نیست و نابود کنی! جوانان زیادی هستند که در این سرزمین آمادة رویارویی با تو و شهادت هستند.
برچسب:
نویسنده: بردیا طباطبایی